Betekent GDPR/AVG het einde van de klasblog? Natuurlijk niet!


GDPR (General Data Protection Regulation) of AVG (Algemene Verordening Gegevensbescherming) is een nieuwe wetgeving die ingegaan is op 25 mei 2018.  In de AVG wordt geregeld hoe er moet worden omgegaan met persoonsgegevens. De wet geldt voor heel Europa.

Dat is op zich een goede zaak. We gebruiken allemaal internet maar we weten eigenlijk niet goed wat er met onze gegevens die we achterlaten gebeurt. Nu hebben we daar dus meer controle over.


Sindsdien worden ook de scholen verplicht om meer na te denken over de manier waarop ze gegevens over leerlingen bewaren en gebruiken.

Een van de plekken waar ik gegevens over leerlingen bewaar, is de klasblog.

Betekent die nieuwe wetgeving nu het einde van de klasblog? Natuurlijk niet!

Op de klasblog gaat het op gebied van privacy over 2 zaken:
  1. de informatie en foto's die ik over de kinderen deel
  2. de informatie die door Blogger (Google) verzameld wordt op het moment dat iemand de klasblog bezoekt

Foto's, filmpjes en info van leerlingen

Aangezien het doel van de klasblog niet is om gegevens van de kinderen te verzamelen en te verwerken, valt dit volgens mij niet onder AVG/GDPR. Het valt onder het portretrecht of het recht op afbeelding.

Persoonlijk hecht ik heel veel belang aan dat recht.  Ik wil niet dat iemand zomaar een foto van mij op het internet plaatst (tenzij het een flatterende foto is, natuurlijk šŸ˜‰). En ik zou nooit bij een ander doen wat ik zelf niet wil!

Maar op zich maakt het niet uit of het hier gaat over portretrecht of AVG. Zolang de rechten van de kinderen maar gerespecteerd worden.

En dat gaat op de volgende manieren:

Uitdrukkelijke, schriftelijke toestemming van de ouders

De ouders ondertekenen bij de aanvang van het schooljaar een formulier waarop aangeduid staat of en waar het beeldmateriaal van hun kinderen gepubliceerd mag worden. Dit wordt op schoolniveau geregeld. 

Toestemming van de kinderen

Die toestemming van de ouders is misschien wel mooi maar de toestemming van de kinderen vind ik nog belangrijker. Als ze iets niet leuk of mooi genoeg vinden, dan haal ik het meteen weer weg. Ik probeer ook vaak het beeldmateriaal vooraf te tonen voor ik het online zet. En ik post natuurlijk alleen maar zaken waarin de leerlingen positief geportretteerd worden, dat spreekt voor zich. 

Ook later, als ze niet meer bij mij in de klas zitten, kunnen ze mij via mijn mailadres op de blog contacteren en vragen om de foto (of iets anders wat ze niet leuk vinden) weg te halen.

Niks herkenbaars op mijn eigen sociale media kanalen

Ik ben heel actief op Instagram, Twitter, Facebook en Linkedin en het grootste deel van mijn posts gaat over onderwijs. Maar op mijn kanalen zal je nooit een herkenbare foto van de kinderen terugvinden. 

Je ziet wel:
  • beelden van voorwerpen
  • sfeerbeelden zonder herkenbare personen
  • hier en daar eens een hand of rug
  • foto's van mij in actie
  • links naar deze blog of naar de klasblog

Gegevensverzameling door Google

Ik werk op mijn klasblog alleen met gratis producten van Google: Blogger, Feedburner en Google Drive. Google zal hierbij ongetwijfeld gegevens verzamelen. Wat ze met die gegeven doen staat in  het Privacybeleid van Google

Over Feedburner

Feedburner is een service van Google. Wie zich aanmeldt, krijgt een link naar een nieuwe blogpost van zodra ik die publiceer. Ik vind het een handige manier om ouders en kinderen op de hoogte te houden van nieuw materiaal.
Om die mail te krijgen, moet je je mailadres achterlaten. Ik kan in principe de lijst met achtergelaten mailadressen inkijken. Maar ik heb daar weinig belang bij.

GDPR/AVG: Jouw gegevens zijn van jou!

En dat geldt ook voor de gegevens op de klasblog. Wat gepost wordt, blijft eigendom van degene waarover het gaat. 

Maar we mogen niet gaan overdrijven. Het kan niet zijn dat een goedbedoelde wetgeving zo extreem toegepast wordt dat het zijn doel voorbij schiet en een hinder wordt voor de werking van de klas/de school.

Mooie herinneringen

De klasblog is voor mij een blijvende herinnering aan de kinderen, de activiteiten, de mooie momenten in het vijfde leerjaar. En ik hoop dat de kinderen er later, als ze volwassen zijn, ook zo over denken.

Ik zie ze al zitten op de reĆ¼nie. Over 20-30-40 jaar. Herinneringen ophalend aan lang vervlogen tijden.

Daar doe ik het voor.




Bronnen

Reacties